Айкона
Кім біледі, қу көңіл жоқты іздейді

Табынушы ем мен саған…

Алдыңғы күнгі жаңалықтарды тыңдап отырып қаралы жаңалықты естідім. Мойындағым келмегенімен Руслан Бөлебай енді біздің арамызға қайтып оралмайды…
Рас, алғашында оны ұнатпаған жандардың қатарынан едім. Бірақ, сол кезде оған іштей табынатынымды білдім бе екен?
Бірде оның Хит тв- ге берген сұхбатынан шошыған ем: Бастарыңыздың, шаштарыңыздың астында бірдеңке болса өздеріңіз шешіңіздер;- деген сөздерінен. Қатты ашулағаным да бар еді.
Ол өте тік, міншіл жастардың қатарынан екен. Бірақ өзіндік ойы мен ерекшеленетін жас талапқа табынады екем. Енді оны мойындау өте кеш…
Жатқан жерің жайлы болсын Руслан!

4 Responses to “Табынушы ем мен саған…”

  1. О, Аллаһ, адмға (талантқа) табынғаны қалай бұл пенденің?

  2. Мумин пікірің дүрыс емес меніңше. Табыну- талантты бағалау болып есептеледі мен үшін. Оның таланты өзінікін дәлелдей алуы мен орақ тілді өткір тілі еді…

  3. Жай айта салған ғой Мумин, сөздің мағынасын түсінбей…Әйтпесе, сол табынам деп Русланның суретіне бас ұрып, сәждеге жығылады дейсің бе?

    Руслан журналистика жұлдызы болмаса да, атып келе жатқан таңшолпан еді…Топырағы торқа болсын.

  4. Гаста :) )
    Туу тегі сөздерімді :(


Leave a Reply